Jacqueline zegt: ‘Ik ga afvallen’.
‘Oh” zeg ik, ‘Hoe ga je dat doen?’
‘Nou, gewoon geen koolhydraten meer eten’.
Ik heb dat opgezocht op het WWW, en dacht “Ga ik ook proberen”.
Al jaren wil ik wat kilo’s kwijt, maar wat ik ook deed: Geen resultaat, geen gram. Stomen, koken, wokken, knabbelen of smoothies, het hielp niet. Geen gram.
Jacqueline viel acht kilo af.
Later spreek ik Dirk. ‘Ik ga afvallen’ zei hij, koolhydraat arm.
Ik besluit het ook weer te proberen.
Na een aantal maanden kom ik hem weer tegen, ‘En?’ vraag ik, ‘gelukt?’ Overbodige vraag want duidelijk te zien dat hij, volgens zijn weegschaal, vijfentwintig kilo kwijt is. Ik geen gram.
Mijn broeken, jassen en T-shirts raken iets verouderd.
Kleding kopen is nou net iets waar ik een hekel aan heb, Alie is een uitkomst.
Drie jasjes xxxl, tien T shirts en een paar broeken maat 40/32. Blij was ik, alles paste en naar mijn zin.
Dan kom ik Suzanne tegen, een stevige meid altijd geweest, maar nu meer een stevige slanke Den.
Op mijn vraag ‘Hoe?’. . ., ‘Carnivoor dieet.’
Na wat leeswerk ben ik ook begonnen met dat dieet.
Opmerkingen om mij heen over ’Daar zitten te weinig vitamines in, van rood vlees krijg je kanker’ enz. zeg ik dan: ’Ik heb nog nooit een Eskimo gezien die een knollentuin had… ‘
Gewoon doorzetten. Warempel, binnen een drie maanden vijf kilo minder. Heerlijk gevoel al.
Na verloop van tijd begon mijn broek af te zakken. Eerst een riemgaatje erbij, mijn vuist kon tussen broek en buik.
Later toch maar twee nieuwe broeken, maat 38/32 en twee nieuwe jasjes besteld. Ze pasten weer perfect.
Ook mijn Adamskostuum ging wat ruim zitten, maar, zo ieder wel weet, vernieuwt je huid zich elke drie maanden. Ik heb die ervaring nu.
Na vijftien maanden ben ik zeventien kilo kwijt, 85 kilo nu, bijna weer op het gewicht van toen ik twintig was: 78/80 kg.
Mijn broek zit weer wat ruim en dus…, maar nu maat 36/32. Als gegoten. De jasjes gaan nog.
Het leuke is ook dat je minder gaat eten en toch zeer voldaan bent. Eten doe ik nu tweemaal daags, ei, kip, vlees, kaas, vis, yoghurt kan er ook bij. Twee verse hamburgers in de ochtend is voldoende voor de gehele dag en ‘s avonds is 250/300 gram vlees is meer dan genoeg. Vlees is duur deze dagen, maar over het geheel genomen nu toch goedkoper dan de ‘gewone’ Hollandse kost.
Jammer dat kleding niet mee krimpt, dat maakt het wat duurder, iets waar men ook wel weer overheen komt.
Welkom bij: Maarten vertelt, leuk dat u mijn site hebt kunnen vinden.
Ik ben dus Maarten, van beroep ben ik loodgieter, een beroep wat ik al 42 jaar uitoefen. Doordat ik twee versleten heupen had, een is er inmiddels vernieuwd, en niet meer kon lopen en werken heb ik mij in 2008 ingeschreven op de verhalensite van Dirk Schippers. Op die site heb ik veel geleerd over schrijven en wat daar bij komt kijken. Verhalen werden door andere leden gelezen en van commentaar voorzien. Dat kon zijn van : Leuk tot niet mijn ding met de reden van de goed of af keuring erbij of gewoon helemaal geen reactie.
Reacties over wat betreft mijn kennis van de Nederlandse taal waren, en zijn, mij lief. Iedereen mag van mij zijn of haar commentaar geven positief of negatief als het maar eerlijk gezegd wordt.
Een pen behoorde niet tot mijn werk en gereedschap, een pen werd slechts gebruikt om werkorders in te vullen. Taalfouten zult u regelmatig in mijn vertelsels tegen komen denk ik want ik ben nog steeds een amateur in het schrijven. De: D, T en DT, TD zijn bij mij regelmatig terugkerende vouten en ik heb een niet af te leren ‘spa tie tik’.
Iedereen heeft wel eens gezegd: ‘Ik kan er wel een boek over schrijven’. Dat ‘boek’ zou dan gaan over het bedrijf waar men werkt of over schoonmoeders of over…verzint u maar. Ik ben na een aantal ‘aanloop’ verhalen begonnen met een poging tot het schrijven van verhalen over mijn werk als loodgieter. Niet zo zeer over het vak zelf dan wel over wat je zoal mee maakt tijdens het uitoefenen van dat vak.
Al mijn verhalen over mijn hulpje Paul en mijzelf zijn waar gebeurd, slechts aangepast om tot een verhaal te komen wat leesbaar en begrijpelijk is voor anderen. Hier en daar vertel ik ook over wat ik zelf in mijn begint tijd als hulpje meemaakte, dan vertaal ik mij zelf als zijnde mijn hulp Paultje.
Er gebeurt natuurlijk meer in mijn leven en ook dat probeer ik in een ‘verhaaltjes jas’ te gieten zodat iedereen het ‘mee’ kan beleven. Of ik daarin slaag hangt van mijn lezers af; ik hoop in ieder geval op veel commentaar en reacties.