1. Rotterdam, Nassauhaven.
 
Antwoord op de vraag van mijn zoon over wat ik weet van zijn opa en overgrootvader en betovergrootvader en mij zelf
 
 
Maarten, geboren in Vianen, 17-04-1867. Diende van 1887 tot 1892 bij de marine, trouwde met Hendrikje van Brummelen in 1890.
Ze verhuisden naar Rotterdam Hillegersberg in 1896 met drie kinderen, later kwamen er nog 5 kinderen bij, jouw overgrootvader werd in 11-02-1905 als 7^e geboren aan de Nassauhaven 93a in Rotterdam.
Ze hadden daar een woonkamer, tussenkamer, achterkamer en een keukentje met één kraan en een toilet. De wanden waren niet van steen, maar van hout, hoe het er precies was weet ik niet.
In de tussenkamer was een bedstee met grote laden er onder waar de jongste kinderen sliepen en als ze ‘groot’ waren gingen ze naar de achterkamer waar de oudere kinderen, de jongens, sliepen.In de bedstee zat ook een wiegje voor de allerjongste.

Het oudste meisje, Wilhelmina, had de zolderkamer, het jongste meisje werd pas in 1907 geboren. 8 kinderen totaal.
De oudste broer, Dirk, was al ‘wijs’…jongens en meisjes, weet je wel…
Hij wist te ‘voorspellen’ dat er weer een broer of zus aankwam…

  In houten planken zit vaak een ‘kwast of knoest’ en die kwasten komen wel eens los in de plank te zitten en vallen er soms uit.
In de wand die de achterkamer met de tussenkamer scheidde zat ook zo een losse…

Je betovergrootvader was pakhuisbaas, maar ook vuurstoker op een stoomschip en dus ook vaak weg, maar als hij dan thuiskwam had hij altijd een zak aardappels, buikspek, en vaak meer, bij zich. Hoe hij eraan kwam…’Anders bederft het aan boord’ of ’Overgebleven aan boord’… Zei hij dan.
Dan was het feest thuis, er was te eten, al was het middernacht als hij thuis kwam: Moeder maakte dan de aardappels klaar en bakje het spek in de reuzel, ieder een ‘vette bek’ en ronde buik.
‘Je overgrootvader zat nog na te smakken als hij daaraan terugdacht.’

Betovergrootvader kon ook goed zeilen is mij verteld en werd door zijn baas wel gevraagd met zijn jacht te varen in wedstrijden.
‘Moet ik ook nog eens navragen, het bedrijf bestaat nog meen ik. Wellicht zijn er ook foto’s.’

Betovergrootvader is gestorven op 17-03-1918 door het ontploffen van een stoomketel in Wesseling, Duitsland, verbrand door het kokende water. Hij leefde nog toen, ze hebben hem in een vat olie gezet, is verteld, maar na een dag toch overleden.
‘Mijn gedachte is: Wat deed hij daar in Duitsland in de eerste wereldoorlog die tot 11-11-1918 duurde? Ik moet eens een brief naar het archief van Wesseling schrijven of er iets bekend is van dat geval. Overlijdens kaart ligt in een doos, zal ik eens opzoeken voor je.’

Betovergrootmoeder Hendrikje was lichamelijk geen sterke vrouw en is op 65-jarige leeftijd overleden in augustus 1924, je opa was geboren in maart, dus wellicht hebben ze elkaar nog gekend.
 Je over overgrootvader, mijn opa,  was dus wees op zijn 19 e.
Hij werkte bij Everest, pakkisten fabriek in de Persoonstraat waar hij tot zijn tweeënzeventigste heeft gewerkt tot hij van een vrachtwagen viel en zijn rug brak.

In die tijd, een jaar voor zijn moeder overleed, leerde hij ook zijn aanstaande kennen, de Moeder van jouw opa, waar hij in 1923 mee is getrouwd. Je opa was een vlugge, in 1924, al na zes maanden huwelijk, werd hij geboren in de Tweebos-straat drie hoog.

‘Ik was lui, kwam pas na negen maanden en twee weken om 23- 58uur.’