Toen hij vijftien was leerde oma je opa kennen, oma was zestien en zag hem ‘helemaal zitten’, maakte ‘jacht’ op hem, zo ze zelf vertelde, want opa was niet zo een ‘rokkenjager’, was verlegen naar meisjes toe.
Ze hebben elkaar leren kennen in het ‘Zuidervolkshuis’ in de wijk Vreewijk, ook tuindorp genoemd in Rotterdam zuid, dat de jeugd vertier en sport bracht. Foto’s van een zomerkamp heb ik ook, jongens en meisjes apart ondergebracht, waar ze aan sport deden en ook zeilden in een oude houten Vollenhovensebol, toneel stukjes opvoerden en ze zelf moesten koken.
Tijdens de oorlog zijn ze eens een week samen met vakantie gegaan, op de fiets en een klein tentje door noord Holland, afsluitdijk en via Sneek en Zwolle weer terug naar Rotterdam. Een hele volle week vakantie had je in die tijd, heerlijk. Dat was eigenlijk best door trappen in die week.
Op een warme dag wilde oma zwemmen, opa vond dat niets want: Geen badpak. Oma kleedde zich helemaal uit en ging toch zwemmen, naakt, opa toen ook maar. Bij het drogen hield hij een kleine handdoek voor oma zodat niemand iets kon zien. Ik heb een op de Afsluitdijk gemaakte foto van toen met heel in de verte één auto. Naakt was zeer ongepast in die tijd. Ongehuwd samen in een tentje ook trouwens. Oma sliep dan naast de tent… Denk ik…
 
Een heel verhaal, maar als ik je dit niet vertel zul je het nooit weten. Ik schrijf het op, voor je en printen. Zal het ook bij de stamboom doen samen met de foto’s die ik heb.
 
Opa en oma moesten alles fietsend doen. In de begin jaren van hun huwelijk werkte opa in Eindhoven bij Phillips. S ’zondags op de fiets er heen trappen naar een woning waar hij een kamer huurde, en op vrijdag weer her naar Rotterdam. Later kocht hij een oude motorfiets, een BSA, dat ding vertoonde regelmatig kuren, maar opa kon hem aan de praat houden. Hij heeft samen met een collega een elektrisch strijkijzer, voor beiden één, gemaakt, voor oma. Daar staat hij nog, in de vensterbank.
Later werd er een afdeling van Phillips, Johan de Wit machinefabriek, in Dordrecht, geopend. Er werd opa gevraagd of hij daarheen wilde. Hij wilde wat graag. Dat was veel minder fietsen. Ze konden iets later een huis huren van het bedrijf in Dordrecht, aan de Zuidendijk 152 rood. Daar ben ik geboren, in de achterkamer.
Hun dochter, jouw tante Doortje, was in Rotterdam geboren toen ze bij oma’s ouders op de bovenverdieping in de Adriaen Nimantsstraat 40 woonden.
Fijn zo een nieuw huis, niet meer het water koken om je te wassen, niet meer naar de Waterstoker om warm water te halen voor een stuiver per emmer. Een echte Fasto W1200 keuken geiser in de keuken was zeer modern. Ook een douche was er al, iets wat zeer velen nog niet hadden. Toen ik in ’72 ging werken als loodgieter heb ik nog veel douches moeten in stalleren
Een kolenkachel in de woonkamer: Luxe.
Ik sliep in een klein kamertje van 2x3 meter met balkon onder twee wollen dekens in de winter, met een kruik bij mijn voeten in een oude sok. In de winter stonden de ijsbloemen op het raam, inner huis.